امروزه با استفاده از فضای دیجیتالی به خوبی میتوان تمام جزئیات تصور شده یك طرح را پیشاپیش به تصویر كشید. كاری كه در گذشته تقریبا غیرممكن بود. فرم در فضای كامپیوتر ترسیم میشود. خلاقیت شكل میگیرد. بیمهابا مشكلی توسط دستی رقم میخورد در فضایی كه نه چندان آشناست اما این فضا یار دیرین است. این همان فضای كامپیوتری و عرصهایی برای خلق نوآوریهاست. معماری به همراه فضای دیجیتال طرحها را تحتالشعاع قرار میدهند طرحهایی كه اعجاز معماری دیجیتال را نمایانگر است. در این بین فرید قاسمی كارشناس ارشد طراحی معماری دیجیتالی به این سئوال، پاسخ میدهد كه " آیا معماری، در حیطه شكلگیری خود تنها به تفكر معمار وابسته است یا ممكن است به ابزاری نیز وابسته باشد؟ "
به نظر من معماری عبارت است از ساخت یك فضا كه بتواند به زندگی انسان هویت بخشد. هر چیزی كه بتواند هویت را، با در نظرگیری خواسته شخص به بهترین وجه ارایه دهد، باید برای آن احترام قائل شد.
نتهای جاری شده در فضا تنها در صورتی شناخته میشوند كه ابزار آنها وجود داشته باشد؛ پس یك آلت موسیقی پلی است بین احساس هنرمند و مجموعه نتهایی كه هویتی را معرفی میكند. استفاده از ابزار نیز وقتی جایز است كه پیشرفت و تكامل انسان را سبب شوند و با دید ضد ارزش نباید به آنها نگاه كرد زیرا ابزار پیشرفته خواه ناخواه در زندگی امروزی، نیاز به شمار میآیند. در این بین تكنولوژی مدرن در حوزه معماری كه تولد آن سبكی آزاد و نامحدود است و شاید بیرحم مطرح میشود.
قاسمی معتقد است: «برای پیمودن مسیرهای بسیار طولانی در زمانی كوتاهتر باید از ابزار پیشرفتهای استفاده شود. اما در این بین سه نوع واكنش به وجود میآید. یا اینكه از استفاده ابزارهای مدرن امتناع میشود یا اینكه پس از استفاده از اینها به علت فقدان توانایی در كنترل ایده از مسیر اصلی منحرف میشود و یا اینكه به كارگیری این ابزار موضعگیری را نسبت به آن به وجود میآورد.»
در این میان بیشترین ضرر را معمارانی متحمل میشوند كه كارفرما را نمیتوانستند نسبت به زیبایی یا موفقیت پروژهشان مجاب كنند و نیز كارفرمایانی كه برای ساخت یك طرح، با ابهام و تردید گام برمیداشتند.
اما به اعتقاد این كارشناس معماری، امروزه با استفاده از فضای دیجیتالی به خوبی میتوان تمام جزئیات تصور شده یك طرح را پیشاپیش به تصویر كشید. كاری كه در گذشته تقریبا غیرممكن بود.
وی می گوید: «امروزه دیگر برای استفاده از خطكش T، قلمهای راپید، میز نقشهكشی، ماكت و ابزارهای سادهدستی فرصت كوتاه است و نیز ارایه تصویری سه بعدی از یك طرح همانند بیمارستان، فروشگاه، هتل، برج و یا حتی یك بطری آب معدنی با استفاده از تكنیكهای دستی شاید تنها از جنبه فلسفی آن توجیهپذیر باشد زیرا كندی این كار در بطن تكاملپذیر و سرعتطلب عصر حاضر نمیگنجد. از سوی دیگر این ابزار به طرح اجازه میدهد كه در طول عمرش آثار بیشتری بر جای گذارد.»
در دنیای هنر، تصویرگرایی در نگاه اولیه یك خیالپردازی معمولی تصور میشود. اما با ابزارهای دیجیتالی بسیاری از هنرمندان میتوانند با طی زمانی كمتر از ۲۰ _ ۱۰ سال خود را در میان دنیاهای آینده مشاهده كنند.
قاسمی تاثیر معماری و طراحی دیجیتالی را حتی در تهیه فیلمهای گوناگون بسیار موثر میداند چنانچه می گوید :در یك مجله فیلم از جرج لوكاس پرسیده بودند: «كدامیك از فاكتورهای فیلم باعث رسیدن به یك دنیای علمی _ تخیلی شد كه تو آن را جنگ ستارگان نامیدی؟ او در جواب گفت: «فضای تخیلی، تنها از راه ساخت خانههای زمان آینده امكانپذیر شد.
قاسمی میافزاید: «عدهای فكر میكنند كه از ابزار جدید نباید در روند طراحی معماری استفاده كرد در حالی كه در معماری دیجیتالی این ابزار است كه برده بیچون و چرای ذهن انسان شده است. طراحان این نسل، دیگر نگران ارایه طرح خود نیستند، بلكه پس از كسب مهارتهای كلاسیك رشته معماری و همچنین مسلح شدن به فلسفههای مطرح شده در این رشته میتوانند در مدت زمانی معین به بیشترین و بالاترین سطح كیفی ارایه طرح دسترسی یابند.»
از دیدگاه این كارشناس حوزه معماری دیری نخواهد پایید كه این مجموعه، با توجه به مهارتهای ویژه خود، مبدع سبك جدیدی در طراحی معماری میشوند و در ادامه باعث تولد دنیایی جدید، برگرفته از ذهنهای خلاق معماران میشوند. معمار مسلط به محیط دیجیتالی به راحتی میتواند در حیطه فیلم و سینما نیز در فضاهای علمی_ تخیلی حضوری روشن كسب كند.»
او معتقد است: «طراحی و پرداخت دیجیتالی در معماری برابر با بیباكی به همراه جسارت، ابداع و نوآوری با كامپیوتر و نرمافزارهای ویژه معماری است .»