بازارسهام بطور مرتب شرکتهارا نه براساس درآمد آنها بلکه براساس نقد ینگی آنها ارزش می گذارد مزنه هرنوع دروبدل سهام کلان باجریان نقدی سازمان ونقدینگی نزد یکی کامل داردو به ندرت ویاحتی به هیچ وجه با ارقامی که به وسیله تورم تغییر پیدا کرده اند همخوانی ندارند . بازار سهام حق داردچون دردوران آشفته نقدینگی از درآمد مهم تراست اگریک تجارت جریان نقدینگی داشته باشد این تجارت می تواند زمان طولانی با درآمد کم باقی بماند عکس این حالت واقعیت ندارد.
در دوران سخت ترازنامه مهمتر از صورت حساب سود وزیان است ومدیریت باید برای استحکام مالی در مقابل درآمد ارجعیت قائل شود در دوران سخت حداقل نقدینگی موردنیاز برای ادامه حیات راتأمین کنید از خود سئوال کنید چه سرمایه کاری مورد نیاز است تا یک دوره ۹۰ روزه یا ۱۲۰ روزه وحشت راسپری کنید .
سعی کنید دقیقا بدانید اگر تجارت شما دچار یک بحرا ن یک فشار اعتباری ویک سقوط ناشی از تورم گردد چه می کنید درچنین دورانی نگرانی عادی برای فروش وموقعیت بازار برای نوآوری ودرآمد باید با نگرانی برای استحکام مالی وتوانائی پرداخت بدهی توازن داشته باشد.
حال به دومین نکته بهره وری می پردازیم , این امر مستلزم سودمند کردن منابع است مدیران میتوانند گاهی با نفوذ وگاهی با اعمال خود منابع در دسترس را سودمندتر وفعالتر وبه همان دلایل کم سودترسازند.
برای مثال جنرال الکتریک رهبری رابه عهده گرفته چگونه کار میکند؟
آنها اینکار رابه عنوان برتری فن آوری بخصوص دربرابر رقبای خود بلکه منابع شرکت رازیر نفوذ خود انجام میدهند در واقع جنرال الکتریک دو برابر رقبای خود سود می برد , تعهد نسبت به چنین بازدهی سرمایه ازهمه مدیران خواسته میشود بدون چنین تعهدی آنها خود را در معرض خرید تهاجمی واجباری شرکت قرار میدهند.
▪ دوهدف باید به رسیدن به دوران بهره وری سالم در نظر گرفته شود:
۱) اولین هدف باید دوبرابر کردن پول یا سرمایه بانرخ سالیانه۷.۵% باشد
۲) دومین هدف افزایش۵۰% تولید در ۸ تا۱۰ سال آینده است بون افزایش تعداد کارکنان شرکت
آنچه به نظر میرسد آیاداشتن این اهداف بلند همتی است؟ بدون تردید بلی.
آیا قابل دسترسی هستند؟ بله وعلاوه به این مستلزم کار سخت هستند .
یکی از مدیران مجرب می گوید : اینکه باید بهره وری را مدیریت کنیم برای ما خبر جدیدی نیست ما میدانیم که چندین منبع کلیدی وجود دارد که میتوانیم به آنها مدیریت کنیم مانند دارئیهای فیزیکی سرمایه زمان ودانش .
هنوز خیلی از مدیران وبسیاری از اقتصاد دانان بر این باور اصرار دارند که بهره وری می تواند با جایگزین کردن تجهیزات سرمایه ای بیشتر بجای نیروی کارگر مدیریت شود مدرک کافی برای این که این روش موفق است وجود ندارد برای مثال خیلی از شرکتها رایانه نصب کرده اند بااین
باورکه درخرج کارمند دفتری صرفه جوئی کننداماخیلی زودنا امید شدندوبه این نتیجه رسیدندکه
هرروزبه روز کارمندان بیشتروبیشتری احتیاج دارندفقط حالا کارمندان دفتری عنوان خودرابه اپراتورها وبرنامه ریزهاتغییرداده اند.
درواقع ماهمه به این نتیجه رسیده ایم که ماشینی کردن کارعموماًوضعیت استخدام را ازکاردستی
ارزان به کارتخصصی گران تغییرداده است .مدیرانی که فکرمی کنند بهره وری کلی بیشتری رابه وسیله کاهش بهره وری ازیک منبع برای افزایش بهره وری ازمنبع دیگرباعث شونددراصل منسوخ شدن خودرادرمعرض ریسک قرارمی دهند .
کاهش بهر ه وری ازیک منبع درواقع خیلی کاهش بهره وری درکل راافزایش می دهدکه به حال اول برنمی گردد. بنابراین منابع سرمایه فیزیکی یعنی سرمایه ،زمان ودانش بایدجداگانه مدیریتشوندوباید هرمنبع بررسی شودومعین شودکه درکل چه کمکی خواهدکرد.
مدیران برای افزایش بهر ه وری کلی حقوق می گیرند , نه یک یک منابع ومعمولاًدردوران آشفته مدیران می خواهندخودرابه افزایش مداوم بهره وری ازهمه منابع شرکت اختصاص بدهند.
نهایتا ًسومین نکته اساسی عبارت اساسی که باید مدیریت شود هزینه اساسی درآینده این امریعنی مخارج درآینده وتجارتی که برای مقابله باهزینه های آینده تلاش نمی کند محکوم به نابودی است اینها به معنی کلمه هزینه های آینده نیستند آنها هزینه ها یا بدیهای متعلقه هستند یعنی درحسابهای فعلی تجارت باید نشان داده شوند.
هرتجارتی که روی مبلغ پولی که درتجارت وجوددارد کمترازآنچه نرخ فعلی ومبنای سرمایه است درآمد دارد بنابه تعریف با کسربودجه کاردارد واز آینده می دزدد.
ماهمه این استدلال راوقتی قبول می کنیم که درباره کشاورزی باشد که بذر ذرت برای سال آینده را امسال تمام کند ولی وقتی به اداره کردن یک تجارت خانه می شودبرای ماملموس نیست بیشتربه دلیل آنچه که من رقیق کردن سود می خوانم .
بذرذرت کشاوز سودنیست اگرچه مازاد است اما هزینه بقا درکاررا می پردازدبه همین ترتیب سودی نیزکه درگزارش سالیانه سود خوانده می شود سود واقعی نیست هزینه های آینده میتوانندروی احتمالات تعریف می شوند گرچه بااحتمالات نادرستی همراه است اما آن چیزی است که درهمه ارقام حسابداری پیدا می شود.
تازمانی که هزینه های آینده تعیین شوند تجارت باواقعیتهای اقتصادی روبرونیست وتازمانی که پاداش مدیران باواقعیات بسته سودگزاش شده معمول است فریب ادامه خواهدداشت .پاداش اضافه کارکنان براساس سود نباید تازمانی که هزینه بقای تجارت به ارقام برای درآمدفعلی تعیین می شودپرداخت گردد.کسیکه برای خودش براساس سودی که وجود ندارد پاداش تعیین میکنددریک کلمه کلاهبرداری می کند.
مدیران هوشمند هزینه های بقا درتجارت رامی شناسند وبه آنها توجه دارندوبلافاصله شروع وبدون اتلافت وقت شروع به مدیریت آنها می کننددرغیراینصورت بعدازسالها گزارش ثبت سوداین مدیران چاره ای ندارندبغیرازاینکه دردوران بحرانی به ادغام یا نابودشدن تجارت خودنگاه کنند.
نکات اساسی که بیان کردیم بامدیریت کردن برای نقدینگی ، بهره وری وهزینه های آینده برای شرکت امروزی نیز صدق می کند امابیشتر شرکتها دردوره اززمان کارمی کننددوره امروزودودوره فردا. فردا درامروز ساخته می شوداین یعنی شرکتها ورزیده وقدرتمند ساخته می شوندتاقادرباشندفشارراتحمل کنند.واز موقعیتهای جدید دردوران بحران استفاده های سودمندداشته باشد یکی ازمدیران شرکتهای رایانه ای که دوران آشفته ای راپشت روگذاشته می گوید:
برای برخورد با دوران بحرانی از روبروتمرکزلازم داریم ، تمرکز استعدادومنابع ،منابع فقط درصورتیکه متمرکز باشند می توانند مفید باشند : تغذیه موقعیتهاوگرسنگی دادن به مشکلات باید قانون شمابشود.
یک راه برای تمرکز منابع توسعه دادن دربودجه مجزا است یک بودجه عملیاتی برای تعیین کردن پروژه هایی که قبلاً انجام شده اند ویک بودجه موقعیت برای پیشنهاد کردن یک برنامه مخاطره آمیز . سوالی که از این دربودجه مجزا می پرسید خیلی متفاوت هستند. برای برنامه بودجه عملیاتی باید پرسید : آیا این خرج وکوشش لازم است ؟ اگراین طور نیست باید پرسید چطورازاین وضع بیرون می آیم . هدف شما حداقل میزان بودجه برای عملیات غیرسودمند است برای بودجه موقعیت اولین سوال این است آیا این موقعیت درستی برای مااست ؟ اگرپاسخ مثبت است باید پیدا کنید که درموردمنابع وپوشش موقعیت چه درخواست می کند وبعد افراد مناسب رابرای عمل کردن شناسنائی کنید .بودجه موقعیت شماباید حداقل وبیشترین بازگشت رابرای هزینه داشته باشد .برای اینکارباید وارد برنامه سازمانی کنترل وزن بشوید .
شما بایدکوششی راکه باروری کمتری رادارد برای کوششی که بارآوری کمتری دارد کناربگذاریم هدف اصلی این رژیم کنترل وزن رشد است حتی کمی رشد برای بقای سازمانی لازم است بخصوص اگربازار درحال رشد باشد ویاساختمان صنعت درجال تغییرباشد امارشد صحیح وناسالم وجوددارد.
چگونه تفاوت این دو را تشخیص می دهید؟
قوانین ارزیابی رشد ساده هستندهرنوع رشدی که بهره وری درمدت کوتاهی می شود.رشدسالمی است باید تغذیه وحمایت شود رشد ی که موجب افزایش حجم می شود ودرمدت طولانی موجب بهره وری نمی شود.فقط چاق است مقدارکمی چربی لازم است ولی کمترشرکتی است که از چربی زیاد رنج نبودکه باید سوخته شود.
درمدیریت برای فردا یک شرکت باید نوآوری وتغییررابرای بقای خودببیند.اگرچه ما تا به حال تغییرات فن آوری بزرگی را درمحصولات وخدمات خود دیده ایم اما حالا احتیاج به دوره ای از خدمات اساسی وبزرگ داریم برای مثال با نگاه کردن به زمینه های هوش مصنوعی وفناوری اطلاعات ما در سالهای آینده محصولات وبازارهای جدید وفوق العاده ای را خواهیم دید برای سرمایه گذاری کردن روی اینها ودیگر تغییرات مدیریت باید تخصص درپیشبینی وعکس العمل صحیح رادر خود تقویت کند در گذشته زمینه های جدید صنعت بندرت از صنایع موجود نشات می گرفت بسیاری از داستانهای تجارت جهانی بعد از جنگ حهانی دوم راجع به شرکتهائی است که حتی وجود نداشتند اما امرئزه دیگر تغییر کرده است نوآوری های فردا باید از کنار شرکتهای امروز کنار بیاید واین خیلی بیشتر از گذشته اتفاق می افتد چرا؟
براینکه تقاضای سرمایه بالا رفته است مبلغ پولی که برای یک اختراع اساسی احتیاج است احتمالا به اندازه مقدار گذشته است اما مقدار پول ، زمان وکوششی که برای توسعه ورشد یک اختراع برای یک محصول لازم است چه رسد به صنعت بیشترازآن که درگذشته لازم بود درمرحله رشد وتوسعه همچنین احتیاج مبرمی به اشخاص متخصص درزمینه های مختلف وجودداردکه این اشخاص درشرکتهای بزرگ موجود پیدا می شوند این بستگی به سازمانهای مادارد بخصوص سازمانهای بزرگ که نوآورز ها راحمایت کنند آنها یک راهبرد احتیاج دارندکه آنها راقادر کند که اول شناسائی موقعیت برای نوآوری وبدعت گذاری بکنند وبعدراهبردی موثربرای کوشش درنوآوری ارائه دهند .دیگرکافی نخواهد بودکه فن آوری موجود راتوسعه وتطبیق بدهیم ازحالا به بعد به نوآوری وبدعت گذاری برای خلق واقعی ظرفیتهای جدید برای تولید ثروت احتیاج داریم .