زمانی كه می گفتیم اعزام بیش از ۵۰۰ هزار سرباز توسط ایالات متحده امریكا به جزیره العرب در هفده سال پیش به خاطر آزادی كویت نیست بلكه به دلیل سیطره یافتن به منافع نفت و ذخیره های آن است، كسانی بودند كه مرا به تایید نظام دیكتاتوری عراق و اشغال شدن این كشور عربی ضعیف متهم ساختند.
زمانی كه چهارسال پیش با تجاوز آمریكا علیه عراق مخالفت كرده و خطرات آن را بر منطقه گوشزد كردیم بار دیگر با همان اتهامات روبه رو شده و البته این بار مرا به دفاع از گورهای دسته جمعی و زیرپا گذاشتن حقوق بشر در عراق نیز متهم كردند.
خشم خود را فرو خوردیم ولی از باورهای خود كه به سختی به دست آمده بود دست برنداشتیم زیرا می دانستیم كه توفان در راه است توفانی كه با بیش از دو میلیارد دلار و ایستگاه های تلویزیونی و مطبوعات غول پیكر حمایت می شد تا این كه بتوان به وسیله آن ها ملت را گمراه ساخت و حقایق را پوشاند.
البته شیطنت نظام عراق نیز تجاوز اشغالگری را آسان كرده بود.روز گذشته برندان نیلسون وزیر دفاع استرالیا برای اولین بار اعتراف كرد كه تامین نفت عامل اساسی تجاوز به عراق بود و حضور نظامی استرالیا در عراق به همین دلیل بود. او گفت: محافظت از منابع نفت خاورمیانه اولویت اول دولت كانبراست و ادامه تولید نفت بر برنامه راهبردی ما تاثیر مستقیم داشته است.
جورج دبلیو بوش رییس جمهور امریكا و تونی بلر هم پیمان بوش و جان هوارد نخست وزیر استرالیا شب و روز تاكید می كردند كه ورود آن ها به عراق با هدف نابود كردن سلاح كشتار جمعی عراق و گسترش آزادی ها و حقوق بشر در منطقه بوده و نه با هدف دستیابی به منابع نفتی بوده است.
بررسی های جهانی نفت روشن ساخته كه بیشتر منابع نفتی جهان طی دو دهه آینده به اتمام خواهد رسید و فقط منطقه خلیج ]فارس[ كه دو سوم ذخیره های نفتی جهان در آن است به عنوان تنها نقطه تولید نفت جهان باقی خواهد ماند و كسی كه دستش به این منبع برسد می تواند بر جهان و امنیت و اقتصاد آن حكمفرمایی كند.
در سال ۲۰۲۰ میزان مصرف نفت از میزان فعلی كه حدود ۷۵ میلیون بشكه در روز است به ۱۲۰ میلیون بشكه خواهد رسید و این یعنی بروز یك بحران جهانی و چه بسا پدید آمدن جنگ های طولانی مدت باشد زیرا تقاضا بسیار بیشتر از عرضه خواهد بود. ایالات متحده امریكا به تنهایی ۱۹ درصد از مجموع نفت تولیدی جهانی را مصرف می كند و انتظار می رود كه طی ده سال آینده به بیش از ۵۵ درصد برسد.
نكته قابل توجه این است كه سه قدرت عظیم در حال جهش با ایالات متحده امریكا به رقابت خواهند پرداخت: چین، هند و اروپا و نقطه اشتراك میان این سه نیرو، اتكای اساسی آن ها به نفت وارداتی است.
چین با میانگین رشد صنعتی میان ۱۷ درصد تا ۲۰ درصد، حدود هفت درصد تولید نفت جهان را مصرف می كند و هند ۵ درصد. بررسی ها حاكی است كه ذخیره های جهانی نفت (توسط شركت BB انگلستان تهیه شده است) حدود ۲/۱ تریلیون بشكه است و انتظار می رود كه طی یك دوره ۴۰ تا ۸۰ ساله به پایان برسد. ۶۲ درصد از ذخیره های نفتی در منطقه خاورمیانه است و بدین ترتیب با آغاز سال ۲۰۲۵ منطقه خاورمیانه تنها نقطه اصلی تولید انرژی خواهد بود.
ذخیره های نفتی ثابت شده عراق حدود ۱۲۰ میلیارد بشكه و برخی می گویند رقم واقعی ۲۲۰ میلیارد بشكه است زیرا در عراق مناطقی وجود دارد كه به دلیل قید و بندهای ایجاد شده از سوی رژیم سابق عملیات حفاری در آن ها صورت نپذیرفته است؛ یكی دیگر از دلایل عدم حفاری در آن مناطق، جنگی است كه كشورهای غربی علیه نظام عراق به سبب ملی كردن نفت به راه می انداختند.
اگر به قانون جدید نفت كه دولت نوری مالكی این هفته در پارلمان مطرح خواهد كرد دقیق تر نگاه بیندازیم اولین موردی كه با آن برخورد می كنیم پایان یافتن سیطره شركت نفت عراق بر هشتاد چاه نفتی و محدود شدن مسوولیتش فقط بر ۱۸ چاه است و بدین ترتیب ۶۲ چاه باقی مانده در اختیار چهار شركت نفتی غول پیكر امریكایی و انگلیسی قرار می گیرد.
خطرناكتر از هر مورد دیگر این است كه این قانون كه توسط دولت امریكا و كارشناسان نفتی اش تهیه شده به شركت های یادشده اختیار حفاری در هر نقطه عراق را می دهد و دیگر این كه آن شركت ها، هر میدان نفتی را كه كشف كنند خود مدیریت آن را بر عهده خواهند گرفت و شركت دولتی نفت عراق هیچ گونه سهم و نقشی نخواهد داشت.
بنابراین وقتی شاهد می شویم كه هیات علمای عراق در مورد تحریم و تصویب این قانون توسط نمایندگان فتوای رسمی صادر می كند جای تعجب ندارد زیرا تصویب چنین قانونی در واقع نابود كردن تنها ثروت ملی كشور و قراردادن آن تحت سیطره شركت های بیگانه غربی درست همانند روزهایی كه نفت هنوز ملی نشده بود، است.
نیروهای امریكایی برای دادن حق ملت عراق و بهبود شرایط معیشتی و محافظت از حقوق انسانی آن ها، رژیم بعث را سرنگون نكرد بلكه برای سیطره بر نفت و از بین بردن هر گونه قدرت عربی و یا اسلامی كه بتواند نفوذ و سلطه امریكایی ها بر منطقه خلیج عربی ]فارس[ را تهدید كند، دست به اشغال عراق زد.
نفت عراق در روشنایی روز، به غارت می رود و چاه های نفت عراق تنها چاه هایی در جهان است كه دستگاه های شمارشگر ندارند و بررسی های امریكایی روشن ساخته كه روزانه ۳۰۰ هزار بشكه نفت به سرقت می رود و به خزانه های شبه نظامیان عراقی وابسته به ائتلاف حاكم در بغداد سرازیر می شود. نكته مصیبت بار اینجاست كه برخی احزاب و شخصیت های عراقی كه برای اشغال كشور با برنامه های امریكایی ها همدستی كردند همچنان با كمال تاسف پرچم اسلام را به اهتزاز درمی آورند و تلاش دارند كه قانون جدید نفت را در پارلمان به تصویب برسانند و دست شركت های نفتی بیگانه برای غارت ثروت كشور را باز گذارند تا آن ها برای ده ها سال بتوانند تنها ثروت این كشور رابه یغما برند.
ملت عراق در جنگی كه اشغالگران و همدستانشان در عراق به نام جنگ طایفه ای به راه انداخته اند همچنان گرفتار آمده است و بیشتر آن ها برای نجات خود به فكر فرار هستند. برخی دیگر از عراقی ها برای پر كردن باك اتومبیل خود ساعت ها در جایگاه های سوخت معطل می مانند، آن ها از قطع برق و آب در رنج هستند و همه روزه در انتظاری مرگ آور منتظر شنیدن كشته شدن یكی از نزدیكان و یا عزیزان خود به سر می برند.
نفت عامل اصلی تجاوز به عراق است و همین نفت دلیل اصلی هر گونه تجاوز در امریكا علیه ایران خواهد بود، زیرا ایران از دید امریكایی ها همان خطایی را مرتكب می شود كه صدام حسین با تكمیل سلاح كشتار جمعی آن را مرتكب شد، چون این مساله می تواند برای سلطه امریكایی ها بر منطقه تهدیدی تلقی شود و راه را برای نفوذ چینی و هندی و روسی بازگذارد و موجب گردد كه برای مواجهه با اسراییل كشورهای عربی قدرتی را شكل دهند.