آنان کشف کردند که یک قسمت از مغز انیشتن که مرتبط با استدلالات ریاضی است، ۱۵ درصد پهنتر از دیگر مغزهای معمولی است. معمولا مغز همه انسانها، دو قسمت کاملا جداگانه دارد، حال آنکه مغز انیشتن به نظر یک شبکه میرسد که سیناپسهای این قسمت بسیار متراکم بودهاند.«توماس هاروی» به مدت چهل سال نگهبان مشهورترین مغز قرن بیستم بوده است. «ساندرا ویتلسون» هم از اساتید دانشگاه «مکمستر اونتاریو»ی کانادا، تحقیقاتی را روی مغز انسان آغاز کردند تا بتوانند به نتایج بزرگی دست یابند.ویتلسون که از سال ۱۹۹۷ راجع به مغز انسان تحقیق میکند، در سال ۱۹۸۷ توانست، رضایت ۱۲۰ مرد و زن را برای اهدای مغزشان بعد از مرگ جلب کند.بر پایه تحقیقات وی، هیچکدام از مغزها با هم مشابه نبودهاند. او به دنبال رابطه شکل ظاهری و تواناییهای ذهنی و همچنین مقایسه راستدستان و چپدستان بود. وی از راههای سادهای چون اندازهگیری مغز، وزن کردن آن، شمارش سلولها و... استفاده کرده است .ویتلسون میگوید: ما به هیچ وجه به دنبال تأثیر جنسیت بر مغز نبودیم، اما سرانجام متوجه شدیم که این امر اختلاف بزرگی را ایجاد میکند.به نظر وی، شکل مغز بر اساس جنسیت صورت میگیرد. مغز زنها و مردها از هم بهتر یا بدتر نیستند، اما از جوانبی متفاوتند و کسی نمیداند که چگونه این تفاوتهای عصبی، باعث ایجاد تفکرات و رفتارهای متفاوت شده و بر واقعگرایی، تجزیه و تحلیل اطلاعات، قضاوتها و رفتار اجتماعی تأثیر میگذارد.برای مثال، مغز زنان به نظر سریعتر از مردان میرسد. در مقابل، سلولهای خاکستری مغز مردان بیشتر از زنان است. چینخوردگیهای مغز زنان بسیار پیچیدهتر و زیادتر است که شامل ساختارهای عصبی پیچیدهتری در درونش است. مردان و زنان از قسمتهای متفاوتی از مغز برای یادآوری خاطرات، احساسات عاطفی، تشخیص اشکال، حل مشکلات و تصمیمگیری استفاده میکنند.تحقیقات نشان داده است که کوچک یا بزرگ بودن ساختارهای عصبی، بر اساس راست یا چپ دست بودن مردان متفاوت است، اما در زنان تقریبا به یک اندازه است.نرونهای سطح مغز (کورتکس) در زنان به هم نزدیکتر است و باعث شده تعداد این ساختارها در مغز زنان ۱۲ درصد بیشتر از مردان باشد؛ این امر توجیهکننده سطح مساوی هوش زنان و مردان به رغم تفاوت در اندازه آنهاست .
کارشناسان انستیتو مغز مسکو اعلام کردهاند که وزن مغز «ولادمیر لنین»، رهبر سابق اتحاد شوروی، حدود ۳ پوند، مغز «ایوان تورگینف»، حدود ۴/۴ پوند و مغز «آناتول فرانس» هجونویس ۱/۲ پوند بوده است. این در حالی است که بنا بر گفته مقامات بیمارستان «پرینستون» کانادا، مغز «انیشتن» حدود ۷/۲ پوند وزن داشته که کمتر از میانگین معمول برای مردان است .آمار از مغز انیشتن همچنان مجهول باقی ماند تا در سال ۱۹۸۵ «ماریون دایاموند» کشف کرد که سلولهای مغز این فیزیکدان دارای سلولهای فعال بیشتری بوده و سلولهای عصبی بهتر از یازده مغز دیگر پرورش میداده است. این سلولهای غیرمعمول مغزی در محلی قرار داشتند که با مهارتهای ریاضیاتی و یادگیری زبان مرتبط بوده است .ویتلسون که به همراه هاروی از سال ۱۹۹۵ بر مغز انیشتن تحقیق کردهاند، میگویند: این مسئله نشان میدهد که اندازه مغز در مردان نمیتواند فاکتور اساسی در میزان هوش آنان باشد.آنان بخشهای مختلف مغز انیشتن را با مغزهای موجود در مجموعه خود تطبیق داده و کشف کردند که یک قسمت از مغز انیشتن که مرتبط با استدلالات ریاضی است، ۱۵ درصد پهنتر از دیگر مغزهای معمولی است.
همچنین کشف کردند که این بخش مغز، فاقد شکافی است که در سایر مغزها موجود است. معمولا مغز همه انسانها، دو قسمت کاملا جداگانه دارد، حال آنکه مغز انیشتن به نظر یک شبکه میرسد که سیناپسهای این قسمت بسیار متراکم بودهاند.وی میگوید: شاید این امر یکی از مهمترین دلایل برجستگی هوشی وی بوده است. به هر حال از هر یک میلیارد نفر، یک نفر چنین مغزی دارد.بر پایه تحقیقات آنان، تفاوت در اندازه قسمتی مخصوص از مغز باعث تغییر در تست هوش است، اما تنها در زنان و حافظه نیز بسته به میزان تراکم نرونهاست، اما تنها در مردها. با افزایش سن، حجم مغز نیز افزایش پیدا میکند اما تنها در مردان و به ندرت این امر در زنان دیده میشود.