باز بهار شور و بشكوه، شیداییان دانش فرا رسید و نسیم انس از حضرات قدس خداوندان معرفت در دشت لاله گون ایران وزیدن گرفت.
علم لاله های علم بر قلل كرامت و بزرگواری در اهتزاز شد، چشمه های اشتیاق و بناییع حكمت در سینه كوهساران بی فریاد مخلصان به جوش آمد و خون گرم عشق و ایمان در جویبار رگ های خشكیده تشنگان وادی معرفت دوید.
فصل سبز تابستان به صولت پاییز به زردی گرایید و بهار خرم تعلیم و تربیت به انفاس مسیحایی رسولان راستی و حقیقت آغاز شد. رنگ رخساره خورشید درخشان تابستان از ضعف و سستی پرید، اما مهر گرم دوستان محبت و معرفت افروخته تر گردید.
موسم برگریزان شروع شد، ولی شكوفه های شادی در باغ آشنایی شكوفاتر گردید.
دوباره پرستوهای مهاجر از هراس موسم زمهریر می گریزند و به گرمسار زمین پناه می آورند و پرندگان معصوم ما هر روز سعی صفا و مروه كرده و از آشیان محبت خانواده تا كرسی گرم مدرسه پرواز می كنند.
باز سینه سرخان شیدای باغ طبیعت در سوگ گل، سر در پر خویش فرو می برند و شعله اشك در فراق معشوق می افروزند، ولی بلبلان بیدل باغ رسالت بر شاخسار شوق نغمه اشتیاق و نوای معرفت سر می دهند.
به زودی شاخه های درختان از سیلی باد خزان سیاه می گردد، اما با نوازش نسیم الطاف مهرورزان از شاخساران امید، جوانه های نور خواهد تراوید.
باغبانان طبیعت از زور خستگی و هجوم سرما كم كم، دست از كار و تلاش برداشته و تا بهاری دیگر در انتظار خواهند ماند، اما باغبانان علم و عمل با حضور بهار تعلیم و تربیت به وجد آمده و خستگی و كسالت را در صفای چشمه های چشم های مشتاق زدوده و عرق عشق و غبار غم را در زلال چشمه سار اخلاص و اشتیاق می شویند و با گلگشت در دشت گل های خندان و در سایه نهالان خرم امید ملال مشكلات را از یاد می برند.
باغبانان باغ امید، یاران بیداری كه توشه زادشان عشق است و اخلاص و كوله بارشان لبریز از عطر ریاحین علم و پونه های معرفت و گل های ایمان و محبت!
مربیان دلسوزی كه با دو بال علم و ایمان كبوتران نوباوه را تا بام آسمان بی نهایت الوهیت پرواز می دهند، اختران فروزانی كه گم گشتگان وادی ضلالت را با اندیشه اهورایی، به صراط مستقیم انسانیت رهنمون می شوند. عزیزانی كه علم را با حلم عجین كرده و با عمل نشان داده اند.
می دانید كه در این بعدازظهر پاییز تاریخ و فصل سنگین غربت انسان- تنها از ولایت ایران نسیم بهاری می وزد و فقط از این خطه، نغمه بهاران برمی خیزد، اما با این همه هنوز «آغاز دوران رنج در راه است» و هنوز موسم وزیدن بادهای سمومی كه از غرب تا شرق می تازند درپیش و حساس تر از همیشه آفات درونی و بیرونی سلامت باغ رسالت نبوی(ص) را تهدید می كند.
پس ای خدای بزرگ، این كه ملخ های شهوات و بادهای سموم نفسانی از هر طرف حمله ور گشته و به قتل و غارت برگ بار این باغ پرداخته اند و جهان عرصه تاخت و تاز خفاشان شیطانی گردیده و بر و بحر و هوا به هوای نفس بدنفسان آلوده شده، به تو النجاء برده، به حصن ولایت اولیاء تو پناه می آوریم. بارالها! یارمان باش! كه تو خود گفتی: ان تنصرا... ینصركم»
و بر علم و ایمانمان بیفزا كه خود وعده دادی: «و یثبت اقدامكم» و راه های درست رسیدن به صراط مستقیمت را به ما نشان ده كه فرموده ای: «الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» و بر همه بفهمان كه «كلكم راع و كلكم مسؤول عن رعیته» و توانمان ده تا امسال نیز بهتر از گذشته، با بینش و مراقبت، تلاش و همت و سعی و دقت و با استمداد از ارواح طیبه اولیاء عظیم الشأن اسلام، علماء ربانی، عرفای صمدانی و شهدای الهی در انجام رسالت سنگین و خطیری كه در بر دوش داریم موفق باشیم و در تزكیه و تعلیم نسل حساس این برهه تاریخی و پرورش و مراقبت از گل های معطر باغ محمدی(ص) در پرتو آفتاب وجود بزرگ باغبان باغ رسالت نبوی(ص) و برج ولایت علوی(ع) حضرت آیت ا... خامنه ای (مدظله) و با عنایت خاصه حضرت بقیه ا...الاعظم(عج) به تأییدات روح القدس مؤید بوده و تا رسیدن به آرمان های بلند آبادگر این خطه لاله پرور، آن نستوه باغبان پیر، امام سفر كرده خمینی عزیز(ره) و شهدای گرانقدر نهضتش- كه روح توفانیشان اینك در ساحل قرب حق تعالی آرمیده- لحظه ای از پای ننشینیم و در هرس علف های هرز جهل و غفلت و ریشه كن كردن خارهای مزاحم این گلشن حسینی و مراقبت كامل از نونهالان باغ احمدی(ص) كوشا بوده و زمینه شكوفایی و رشد و بالندگی تمام استعدادهای معطر و خدادادی این مرز و بوم را فراهم ساخته تا موعد ظهور آن وعده خدا و آن آفتاب ولا، فرا رسد و زمین به فروغ اهورایی مهدی دین پناه (عج) روشن گردد.
الا نصرا... العزیز الحكیم و نصر من ا... و فتح قریب
اللهم وفقنا لما تحب و ترضی