نکته قابل تامل این است که این گزارش از عبارت «قرارداد» در تیتر خود استفاده کرده در حالی که هنوز قراردادی در میان نیست و فعلا همه چیز در مرحله تفاهم میان دو طرف است.
در متن این گزارش هم آمده: «او [کارشناسی که شرق با او گفتوگو کرده] با بیان اینکه احتمالا این پیشنویس تبدیل به قرارداد نخواهد شد، ابراز امیدواری کرد: این پیشنویس، صرفا پیشنویس طرف ایرانی است که ممکن است مورد توافق چین قرار نگیرد. بنابراین احتمالا تغییراتی در آن ایجاد شود. علاوهبر آنکه مشخص نیست این پیشنویس تبدیل به قرارداد، تفاهمنامه، نقشه راه یا موافقتنامه دوستی شود. هر کدام از این موارد، هم از نظر حقوقی و هم از نظر اثرگذاری، کاملا متفاوت هستند.»این یعنی هر آنچه با آمریکا و به طور کلی با غرب امضا شود خوب است چنانکه در جایی از این گزارش آمده است: «این کارشناس سیاست خارجی در ادامه سخن خود به یک تجربه موفق در ایران اشاره کرده و میگوید: در تاریخ بهترین موافقتنامه دوستی که ایران امضا کرده، موافقتنامه دوستی پس از کودتای مصدق با آمریکا بود[!] که کارشناسان و دیپلماتهای خبرهای، شرایط کاملا متوازنی را بین ایران و آمریکا در نظر گرفتند. موافقتنامه مودت، تا همین یک سال پیش و قبل از خروج آمریکا از آن، در دادگاههای بینالمللی منشأ اثر بود و ما توانستیم در یک دعوای حقوقی، رأی به نفع ایران بگیریم. بنابراین باید به دنبال آن باشیم که هر نوع قراردادی که منعقد میشود، توازن بین دو کشور را در نظر داشته باشد.» به عبارتی این روزنامه میگوید کودتاچیهای آمریکایی اندکی پس از سرنگون کردن دولت قانونی مستقر در ایران و پایمال کردن حقوق و استقلال ملت ایران به فکر منافع ایرانیان افتادهاند و قراردادی متوازن را امضا کردهاند. در بخش دیگری از این گزارش آمده: «به نظر میرسد این قرارداد بهعنوان یک ابزار تبلیغاتی از سوی ایران و چین در مقابل رقبای مقابل مثل آمریکا، عربستان و امارات به کار گرفته و منجر به امتیازگیری شود. بنابراین بعید است که به یک قرارداد یا موافقتنامهای تبدیل شود که به امضای دو کشور میرسد.» در این بخش گویا این روزنامه اصلاحطلب به غربیها این چنین گرا میدهد که حواس شان جمع باشد مبادا که این اقدام ایران منجر به امتیازگیری کشورمان شود!
17302