عباسعلی یزدانی، اظهار داشت: یکی از گروه هایی که در دوران کرونا بسیار از آنها یاد می شود، معتادان متجاهر هستند که به همدستی با کرونا در توزیع ویروس متهم شدند.
وی افزود: چند سالی هست که این افراد به دلیل آنکه حرمت اجتماع را نگه نمی دارند و از معتاد بودن خود خجالت نمی کشند و در ملأ عام اقدام به مصرف مواد کنند از جلوی چشم جمع می شوند و به قصد ساماندهی و تأدیب، در مراکز خاصی که به ماده ۱۶ مشهورند محصور می شوند.
یزدانی ادامه داد: اینکه کسانی را که عمداً چهره شهر را زشت می کنند تنبیه کنیم بسیار هم کار خوبی است و قطعاً در ایجاد احساس امنیت تأثیر مثبت و قابل توجهی دارد. اینان احساس امنیت را کم می کنند، زباله گردی می کنند و گاهی با ایجاد پاتوق هایی در فضاهای بی دفاع شهری، آرامش ساکنین را نیز بر هم می زنند و از این حیث دست همه دست اندرکارانی که به امنیت مردم بها می دهند و اقدامات عاجل می کنند، باید بوسید.
وی افزود: حداقل در شهر تهران، خدمات قابل تقدیری به لحاظ اسکان شبانه، ملزومات کاهش آسیب و گشت های ساماندهی در دسترس است که از این حیث باید سپاسگزار بود. اما در کنار این کارهای خوب، یک سوال دو بخشی وجود دارد که پرداختن به آنها لازم است.
یزدانی گفت: اینکه آیا فقط کسانی که در مصرف مواد مخدر تجاهر می کنند باید تأدیب و ساماندهی شوند و برای سایر انواع تجاهر به کار بد نباید کار جدی کرد. این همه کار رسانه ای برای ساماندهی گروهی صرف می شود که در مجموع به زحمت به چندده هزار نفر می رسند و الحق و الانصاف، همه شان هم به قصد تجاهر، مواد مصرف نمی کنند و گروه عظیمی از آنها از بی مکانی در خیابان مانده اند.
وی افزود: البته نه فقر به تنهایی دلیل کافی برای اعتیاد است نه همه افراد مصرف کننده، متجاهر هستند، نه همه معتادان متجاهر لزوماً بی خانمان و بی خانواده اند و نه قصد توجیه کجروی را داریم. ولی فقر قطعاً توضیح مناسبی برای بخش بسیار بزرگی از این مشکلات زنجیره ای به ویژه در سال های اخیر است.
یزدانی گفت: افراد معتاد بی خانمان، از ضعیف ترین گروه های جامعه هستند. اگر قصد داریم جلوی شیوع معتادین متجاهر را بگیریم باید بیش از تمرکز بر تبلیغات روی این گروه، باید جلوی شیوع فساد را بگیریم. هرچه جمعیت مفسدین بیشتر شود تردید نکنیم که جمعیت معتاد متجاهر هم با ضریب بالاتری، بیشتر خواهد شد.