[div]«بازی ریاست» در مجلس یازدهم سخت، پیچیده و مبهم شده است. لیست بلندبالای کاندیداها گرچه در روزهای منتهی به هفت خرداد و آغاز به کار پارلمان یازدهم خلوت تر و کم تعدادتر شده است و برخی در نتیجه لابی های پشت پرده، برخی دیگر در نتیجه سهم گرفتن و برخی با علم به رأی نداشتن از گردونه رقابت خارج شده اند اما تا همینجای کار بازهم چند رقیب پاسفت، رودروی هم قرار گرفته اند. رقبایی که شاید تا چند ماه پیش تصور نمی شد اینگونه در مقابل کاندیدای اصلی یعنی محمدباقر قالیباف قد علم کنند اما حال چند روز مانده به آغاز مجلس یازدهم و به صدا درآمدن زنگ رقابت بر سر کرسی شماره یک پارلمان کار سخت و پیچیده شده است.[/div]
[div]امید قالیباف کمرنگ می شود و کمرنگ تر[/div]
[div]قالیباف با امید تکیه زدن بر کرسی ریاست یک قوه پا به میدان انتخابات مجلس گذاشت، برای او که سه بار دست خالی از رقابت های بر سر صندلی شماره یک پاستور بیرون آمده بود، حضور در انتخابات مجلس یازدهم تنها به امید رسیدن به ریاست قوه مقننه بود، امیدی که حالا هر روز کمرنگ تر و کمرنگ تر می شود. او گرچه تصور می کرد در رسیدن به کرسی ریاست نهایت پایداری ها را مقابل خود خواهد دید اما این روزها حلقه احمدی نژادی ها بیشتر از همه برای او دردسرساز شده اند، حلقه ای که تا همین جای کار سه گزینه نیکزاد، حاجی بابایی و شمس الدین را در وسط میدان نگه داشته است.گرچه شواهد و تحرکات روزهای آخر منتهی به انتخابات هیات رئیسه مجلس حکایت از آن دارد که شمس الدین حسینی چندان شانسی برای ریاست مجلس ندارد و باید بر روی کرسی نایب رئیسی یا ریاست یکی از کمیسیون های اقتصادی حساب کند اما دو گزینه دیگر از این سه ضلع هرکدام مدعی جدی رقابت با قالیباف هستند. اما دردسر اصلی قالیباف با کدام یک از این دو کاندیداست؟[/div]
[div]دوگانه قالیباف – حاجی بابایی به سرعت فراموش شد[/div]
[div]زمزمه های خبری و رسانه ای تا چند هفته پیش حکایت از دست برتر داشتن حمیدرضا حاجی بابایی در میان دیگر کاندیداهای حلقه احمدی نژاد داشت. برهمان اساس بود که بسیاری از دوگانه قالیباف – حاجی بابایی روایت می کردند و البته در این دوگانه شانس بیشتر با قالیباف بود نه وزیر احمدی نژادی.[/div]
[div]این روزها اما گویا ورق درحال برگشت خوردن است و به نظر می رسد لابی های پنهان و اشکار نیکزاد بالاخره جواب داده و از پایداری ها و حلقه احمدی نژاد تا آذری زبان ها و حتی برخی اصلاح طلبان و مستقلین مجاب به حمایت از او در مقابل قالیباف شده اند. حامیانی که برایشان رأی نیاوردن قالیباف اهمیت دارد و بس.[/div]
[div]دوگانه قالیباف - نیکزاد متولد شد[/div]
[div]اما چه چیزی نیکزاد را در جایگاه دوگانه سازی با قالیباف قرار داده است؟ در میان کاندیداهای برخواسته از حلقه مدیران احمدی نژاد گرچه حاجی بابایی بخاطر ادوار حضورش در پارلمان و ریاستش بر فراکسیون اصولگرایان مجلس دهم توانسته است اسم و رسم و وجهه ای دست و پا کند اما پربیراه نیست اگر بگوییم محبوبیت او در طیف احمدی نژادی ها و پایداری ها به پای نیکزاد نمی رسد. [/div]
[div]وجهه سیاسی نیکزاد در هر دو طیف مذکور بیش از حاجی بابایی است، خاصه از سال 96 به بعد که ابتدا نام خودش در جمع کاندیداهای ریاست جمهوری و البته مورد حمایت جبهه پایداری قرار داشت و بعد که در حلقه اول همراهان ابراهیم رئیسی قرار گرفت و مشاوران نزدیک به او شد. [/div]
[div]ارتباط نزدیک او با مرتضی آقاتهرانی و محصولی که این روزها لابی های پشت پرده این جبهه را ساماندهی می کنند پوئنی مثبت در مقابل حاجی بابایی محسوب می شود. شاید از خوش شانسی وزیر محبوب احمدی نژاد باشد که در پارلمانی نماینده شده است که هم پایداری ها که با او قرابت فکری دارند حضور پرتعدادی دارند هم گعده مدیران دولت سابق شلوغ است. چهره هایی که هر کدام می تواند تبدیل به یک قطب پرقدرت لابی گری برای او شوند.[/div]
[div]آذری زبان ها به داد نیکزاد می رسند؟[/div]
[div]اما آنچه شانس نیکزاد را در برابر حاجی بابایی و شمس الدین حسینی و حتی قالیباف بالاتر برده است، این است که او یک نماینده آذری زبان است. نگاهی به معادلات درون پارلمانی در ادوار مختلف مجلس حکایت از آن دارد که آذری زبان های پارلمان در اکثریت مواقع حامی و پشتیبان هم بوده اند و در این حمایت حتی مرز اصلاح طلبی و اصولگرایی را هم کنار می گذارند.[/div]
[div]شاهد مثال آنهم مسعود پزشکیان در همین مجلس دهم بود. مسعود پزشکیان در چندسال کاندیداتوری برای نایب رئیسی مجلس دهم اگرچه کاندیدای مورد حمایت اصلاح طلبان بود اما هربار با آرایی بسیار بالاتر از تعداد اصلاح طلبان حاضر در مجلس بر کرسی نایب رئیسی اول تکیه زد رای بالایی که ردپای حمایت ترک زبانان مجلس در آن مشهود بود. اتفاقی که بعید به نظر نمی رسد برای نیکزاد هم تکرار شود. [/div]
[div]دیدار محرمانه با پزشکیان؟ /میرسلیم فراموش نشود[/div]
[div]آنچنان که بنا بر شنیده ها نیکزاد حتی برای لابی با اصلاح طلبان، شاخص ترین چهره و البته یک آذری زبان یعنی مسعود پزشکیان را انتخاب کرده و ضمن دیداری محرمانه با او تلاش کرده است از قدرت لابی گری پزشکیان برای همراه کردن اصلاح طلبان کم تعداد مجلس با خود بهره بگیرد.[/div]
[div]بنا بر همان روایت ها پزشکیان که در مجلس دهم نیز لیدر فراکسیون آذری زبان ها بود بی تمایل نبوده است که نیکزاد را در این فضای لابی گری همراهی کند. گرچه مرتضی آقاتهرانی روز گذشته هرگونه ائتلاف بین نیکزاد و چپ گرایان را تکذیب کرد و حتی از آن تحت عنوان تهمت نام برد اما تحرکات نیکزاد و اطرافیان او چیزی خلاف آنچه آقاتهرانی مدعی شد را روایت می کند.[/div]
[div]نیکزاد اگر بتواند در راند اول حاجی بابایی و شمس الدین حسینی را کنار بزند در راند دوم براساس ائتلاف تازه شکل گرفته بین موتلفه، دولتمردان احمدی نژاد و پایداری باید میرسلیم را هم کنار بزند تا بتواند رقیب اصلی این سه طیف در مقابل قالیباف باشد. [/div]
[div]نیکزاد در میدان است و کنار نمی رود[/div]
[div]فارغ از لابی های آشکار و نهان، نیکزاد این روزها حضوری پررنگ نیز در توئیتر دارد و تلاش دارد پالس های ارسالی را یکی بعد از دیگری روانه رقبای اصولگرایش کند، آنچنان که بعد از نشست چندوقت پیش اصولگرایان به کنایه گفت«جلسه اخیر نامزدهای ریاست مجلس یازدهم، نشست تقسیم غنایم و مناصب نبود. گفتوگویی انتقادی و البته سازنده بین طرفین بود. بر آن عهدی که بستم، هستم. عزت ما در «صداقت» و «نوکری مردم» است و آن را با هیچ چیز عوض نمیکنم.» توئیتی که به نظر می رسد مخاطب اصلی آن قالیباف و طیف های نواصولگرا باشد.
[/div]