بزرگترین آرزوی هر گاو وحشی اسپانیایی بی شک این است که روزی لامبورگینی مدلی به نام او روانه بازار کند. چرا که سرنوشت اصلی همه آنها در تبدیل شدن به غذای کنسرو شده سگ و گربه و یا در اوج خوش شانسی در چند استیک آبدار خلاصه می شود!
ماتادور Emilio Munoz شاید هنوز روزی را به خاطر داشته باشد که در اکتبر ۱۹۹۳ در زاراگوزا نسخه اصلی اونتادور را که تنها ۵۰۰ کیلوگرم وزن داشت، مغلوب مهارت خود در گاوبازی کرد و یک گوش آن را به عنوان یادگاری به خانه برد! در آن زمان هیچ کس نمی دانست روزی اونتادور دوباره به میادین باز میگردد، با قدرتی که دیگر هیچ گاوبازی حتی حریف پوسته فیبرکربنی آن نخواهد شد.
همراهی ۳۴ ساعته ما با اونتادور ۴۱۲۰۱۵ دلاری، از شهر محل ساخت لامبورگینی، سنت آگاتا در بولونیا شروع شد. ابتدا در پیستی که شرکت در نظر گرفته بود، تست شتاب صفر تا صد خودرو و طول فاصله ترمز صد تا صفر آن اندازه گیری شده و اثبات شد که شتاب گیری اولیه آن تنها ۳ ثانیه طول می کشد و فقط ۴۸ متر لازم است تا این خودرو از سرعت صد کیلومتر در ساعت به سکون کامل برسد.
مورسیه لگو (گاو) سرنوشت بهتری از اونتادور داشت. او ۲۴ زخمی که در مسابقه برداشته بود را تا پایان وقت تحمل کرد و در انتهای گاوبازی، در حالی که هر دو گوش خود را به همراه داشت، به مزرعه خانوادگی میورا انتقال یافت تا همسر اختیار کرده و دوران بازنشستگی آرامی را سپری کند!
مورسیه لگوی فلزی نیز دوران خوبی را سپری کرد. این خودرو با فرمان پذیری بسیار خشک و خشن خود جای هیچ اشتباهی را به راننده نمی دهد. در ضمن، با دارا بودن صندلی های خشک و سفت، ادوات کنترل و رادیوی دور از دسترس و فضای پدال های بسیار کم دشواری های فراوانی را برای عضاق خود ایجاد می کند. طوری که می گویند هروقت یک مورسیه لگو دیدید که مارپیچ می رود، بدانید یا راننده دچار اسپاسم عضلات کمر شده و یا قصد دارد رادیوی خود را تنظیم کند! اما با قوی تر شدن رقبا، اونتادور هیچ ریسکی را نمی تواند بپذیرد. بنابراین اجزای آن همگی از نو طراحی شده اند. هرچند وقتی سوار آن می شویم، ۹۰ درصد سواری را همانند مورسیه لگو می بینیم، ولی در همان ۱۰ درصد باقیمانده نیز اونتادور تمامی مرزهای کیفیت را در می نوردد.
پیرو اصل عملی "هر چقدر پول بدی همون قدر آش می خوری!"، خریدار اونتادور با قیمت پایه ۳۹۳۶۹۵ دلاری، تنها مجاز به انتخاب دو رنگ مشکی و زرد برای بدنه خودرو در کنار رنگ مشکی داخل خودرو است. اما اگر حاضر به پرداخت هزینه بیشتری باشید، می توانید با پرداخت ۱۶۰۰ تا ۴۱۰۰ دلار، از هشت رنگ عادی بدنه یکی را برای اونتادور خود انتخاب کنید. حتی اگر با این رنگ ها نیز راضی نشدید، با پرداخت ۹۱۰۰ دلار می توانید اونتادور را به هر رنگی که می خواهید در آورید. همچنین ۴ رنگ مات مخصوص نیز با قیمت ۱۴۰۰۰ دلار برای این مدل قابل سفارش هستند. علاوه بر این ۴ رنگ برای کلیپرهای ترمز(۱۱۰۰ دلار)، دو رنگ برای رینگ چرخ (۱۸۲۰ دلار)، دو رنگ برای فنرهای عقب! (۱۱۰۰ دلار) و ۵ رنگ سفارشی برای تزیینات داخلی خودرو نیز با گستره قیمت ۸۴۰ تا ۳۵۰۰ دلاری قابل انتخاب هستند.
اونتادور با بدنه عظیم خود در خیابان های تنگ شهرهای قدیمی ایتالیا، به راننده ای خبره نیاز دارد تا این بدنه جهارصد هزار دلاری را سالم به اتوبان های خارج شهر هدایت کند. هرچند دکمه تنظیم ارتفاع سیستم تعلیق جلو اندکی در کنترل خودرو به کمک می اید، ولی اینجا جاییست که اکثر افرادی که جربزه سوار شدن لامبورگینی را ندارند، کوتاه آمده و به خودروهای معمولی خود برگردند.
ممکن است از نظر خیلی افراد دوران لامبورگینی تمام شده باشد و کارخانه فقط با بزرگ کردن خودروها و موتورهای جدید خود بخواهد فروغ کوچکی از گذشته را روشن نگه دارد. ولی گذشتن از خیابان های ایتالیا با یک لامبورگینی نشان می دهد که ایتالیایی ها همه عاشق لامبورگینی هستند و با زبان نگاه هایشان می گویند: این ماشین را ما ساخته ایم! عالیه، نه؟! در شهر Pontremoli که یکی از شهرهای باستانی ایتالیاست، در گوشه ای کنار یک کلیسای قدیمی راهبه مسنی سر خود را نزدیک پنجره خودرو آورد و گفت: شما خیلی خوش شانسید! این جمله روح تمامی احساسات ایتالیا نسبت به لامبورگینی را نشان می دهد.
اونتادور تماما از فیبر کربن ساخته شده است. ممکن است از ظاهر آن یا از وزن ۲۰۰۰ کیلویی آن نتوانید این تشخیص را بدهید. بدنه اونتادور زیر لایه های متعددی از پولیش و رنگ پوشانده شده است که طرح فیبر کربن آن را می پوشانند. البته بناست کمپانی در آینده مدلی را با ظاهر عریان فیبر کربنی (والبته قیمت بالاتر!) روانه بازار کند. سوار و پیاده شدن به آن نیز به لطف درهای قیچی شکل مخصوص که بیش از مدل های قبلی از خودرو فاصله می گیرند راحت تر انجام می شود. همچنین صندلی های این خودرو نسبت به مدل های قبلی حالت اسفنجی بیش تری دارند که بهتر با پشت راننده هماهنگ می شوند. همچنین گرم کن صندلی نیز با قیمت ۴۲۰۰ دلار برای اونتادور قابل سفارش است که البته مدل مورد آزمایش از آن بی بهره بود.
کنسول این خودرو از نقاطی است که نسبت به مورسیه لگو به صورتی انقلابی پیشرفت کرده است. در اونتادور تمامی ادوات به صورتی کاملا عملی بر روی کنسول وسط آن نصب شده اند. از همه مهم تر، دکمه استارت این خودرو است که با پنهان شدن زیر درپوش ایمنی خود، انسان را به یاد دکمه شلیک موشک هواپیماهای جنگی می اندازد! جای پای این خودرو نیز به لطف حذف پدال کلاچ بزرگتر و راحت تر از مورسیه لگو شده و کمربند ایمنی ان نیز با قرار گیری در نزدیکی شانه راننده استفاده از ان را بسیار آسان می کند. گویی که در آخر لامبورگینی دشمنی خود را با واژه "ارگونومی" مبدل به دوستی کرده و بیش از همیشه به فکر راحتی مشتریان خود است.
در بحث راحتی تنها ایراد عمده ای که می توان به اونتادور گرفت، کوچک بودن فضاهای بار آن است. این مشکل با درک درست از کاربرد اونتادور حل می شود. معروف است که خریدار لامبورگینی باید تنها با یک کردیت کارت به مسافرت برود و لباس های خود را در مقصد خریداری کند!
اونتادور با جعبه دنده تک کلاچه هفت سرعته خود که هنرمندانه با موتور ۶.۵ لیتری V۱۲ ترکیب شده، ۶۹۱ اسب بخار تولیدی خود را هوشمندانه به جاده منتقل می کند. با انتخاب مد مسابقه (Corsa) و یا اسپرت برای خودرو، سیستم انتقال قدرت با بی رحمی هرچه تمام تر دنده ها را در گمترین زمان ممکن تعویض کرده و به خودرو شتاب می دهد. هرچند که در هنگام درگیری دنده ها شتاب گیری خودرو چنان وحشیانه بوده که در فاصله چند میلی ثانیه ای تعویض دنده ها افت شتاب تاثیر خود را گذاشته و با درگیر شدن دوباره، سرنشینان به صندلی های خود قفل می شوند.
انرژی جنبشی که یک اونتادور در حال حرکت دارد، تنها قابل مقایسه با انرژی شهاب سنگی است که نسل دایناسورها را منقرض کرد! دیسک های ترمز اونتادور که در تست های مختلف همیشه در فاصله زیر ۵۰ متر خودرو را متوقف کرده اند، امنیت این خودرو را تا نزدیکی ایده آل بالا برده اند. تنها نقطه ضعف آن را در قسمت عملکرد می توان شتاب جانبی آن برشمرد که تنها ۰.۹۵ جی است و گاهی باعث منحرف شدن اندک خودرو در مسیرهای پیچ در پیچ می شود.
خیلی از منتقدان ممکن است اونتادور را با پورشه ۹۱۱ GT۳، فراری ۵۹۹ Gt، لکسوس LFA و خودروهای دیگر مقایسه کنند. ممکن است اونتادور از این خودروها گران تر باشد و ممکن است رانندگی با آن دشوار تر به نظر برسد. ولی نکته ای که تمام هواداران لامبورگینی برای آن پول می دهند، وحشیانه بودن هر ساخته لامبورگینی و متمایز بودن عملکرد آن نسبت به تمامی خودروهای مشابه بازار است. طوری که اونتادور را نیز همانند مورسیه لگو و حتی بیش تر از آن درمیان خودروهای زیر نیم میلیون دلار، متمایز و برتر ساخته است.
درست است که لامبورگینی اونتادور با تعویض دنده در دور ۸۵۰۰ گوش راننده را کر کرده و با حداکثر سرعت ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت همه هوادارن را دیوانه عملکرد خود می کند، ولی همانطور که فراری در سالیان گذشته به این نتیجه رسید، راز موفقیت لامبورگینی تنها در سرعت و قدرت اعجاب انگیز خودروهای آن نیست. با پولی که در سالیان اخیر از فولکس واکن به لامبورگینی می رسد، ایتالیایی ها توانسته اند مدل های جدید لامبورگینی را از همیشه نزدیک تر به ایده آل های خود طراحی کنند. همه صاحبان لامبورگینی می دانند مه به قول ریجارد هموند: "لامبورگینی اصیل همیشه سعی در کشتن راننده خود دارد!!"
