عاشق خرید اسباب‌بازی‌ام!

هومن برق‌نورد، سال‌هاست در تئاتر فعالیت می‌کند. او بعد از یک دهه حضور در تئاتر، با فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مثل «کیفر»، «اشک‌ها و لبخندها»، «دزد و پلیس»، «چک برگشتی» و... محبوبیت زیادی بین مخاطبان تلویزیونی به دست آورد... این بازیگر توانا که نقش‌های مثبت، منفی و خاکستری خاطره‌انگیزی را بازی کرده است، مهمان این هفته «فرهنگ سلامت» است. ▪ شما در «دزد و پلیس» در نقش یک آدم صاف و ساده‌ و در مجموعه «زمانه» در نقش یک آدم چندوجهی حضور پیدا کردید. آیا به تنوع نقش اعتقاد دارید؟ بله، اصلا یکی از دلایلی که باعث شد بازی در مجموعه «زمانه» را قبول کنم، این بود که می‌دانستم قرار است بلافاصله بعد از پایان پخش مجموعه «دزد و پلیس» از تلویزیون پخش شود. البته نقش متفاوت زیاد بازی کرده‌ام. ▪ از ابتدا قرار بود در مجموعه «زمانه» نقش وکیل را بازی کنید؟ نه، ابتدا قرار بود در سریال «زمانه» نقش داماد خانواده را بازی کنم ولی وقتی متن را خواندم، جذب نقش نشدم و تمایلی به بازی در این نقش نداشتم. ▪ برایتان مهم نبود که همکاری دوباره با حسن فتحی (کارگردان) را از دست بدهید؟ حسن فتحی از دوستان خوبم است و می‌داند باید به بازیگر حق انتخاب داد. برای رد این پیشنهاد با فتحی صحبت کردم و دلایلم را بیان کردم. گفتم اگر نتوانم با نقشی ارتباط برقرار کنم، نمی‌توانم آن را دربیاورم. بعد از چند ماه با من تماس گرفتند و نقش وکیل را پیشنهاد دادند. ▪ به نظر می‌رسد شما به ایفای نقش‌های چندلایه علاقه دارید. بله، نقش نیکخواه چند وجهی است و برای مخاطب قابل پیش‌بینی نیست. این نوع نقش‌ها برایم جذاب است چون به تدریج ویژگی‌های مختلف این آدم رونمایی و مشخص می‌شود. حسن فتحی به شدت نوع حرکات، گویش و صدای بازیگران را کنترل و بر آنها نظارت می‌‌کند. توضیحاتی که او در مورد نقش وکیل به من داد، به من کمک کرد و برایم کافی بود. ▪ برای ایفای نقش این وکیل، سراغ الگوبرداری از نمونه‌های خارجی هم رفتید؟ ممکن است خیلی از بازی‌های یک بازیگر را ببینم و از شخصیت و نوع بازی‌اش خوشم بیاید اما معمولا الگوبرداری نمی‌کنم. من معتقدم خودم باید شخصیت را بسازم. پس با توجه به شرایط سینما، فیلم و امکانات، نقشی که قرار است بازی کنم، در ذهنم ساخته و پرداخته می‌کنم. در کارهایی مثل «در مسیر زاینده‌رود»، «کیفر» یا همین «زمانه»، هرگز سراغ الگوبرداری نرفتم اما برای بازی در «دزد و پلیس» الگوبرداری کردم. ▪ به نظر می‌رسید نیکخواه علاوه بر زرنگ بودن، یک روانکاو خوب است و ذهن آدم‌ها را می‌خواند. به نظر شما هم این‌طور بود؟ بله، من وقتی نقش را تحلیل می‌کنم، درواقع آن را برای خودم روانکاوی هم می‌کنم. مثلا می‌گویم چرا در این مقطع این حرف را مطرح می‌کند و چرا فلان حرف را نمی‌زند؟ در این تحلیل‌ها به نکته‌های خوبی پی می‌برم. مدتی پیش کتابی با عنوان «از آغاز تا پایان و از پایان تا آغاز» خواندم. در این کتاب آمده بود اگر نمایشنامه یا فیلمنامه‌ای را از ابتدا تا انتها بخوانید و در ادامه از انتها بخوانید، متوجه مسایل عجیب و غریب و متفاوتی خواهید شد. من هم معمولا چنین شیوه‌ای را به کار می‌برم. ▪ شما برای انجام چکاپ به پزشک مراجعه می‌کنید؟ بله، من به مراجعه منظم به پزشک اعتقاد دارم. همسرم هم با من هم عقیده است و بعضی وقت‌ها مرا هل می‌دهد که به پزشک مراجعه کنم و تنبلی نکنم! ▪ معمولا آقایان در این موارد به هل دادن و تذکر نیاز دارند. بله، قبول دارم. با این حال چکاپ پزشکی را هر سال انجام می‌دهم. گاهی با یک روانکاو هم صحبت می‌کنم. ▪ برای فاصله گرفتن از نقش‌هایی که بازی می‌کنید سراغ روانکاو می‌روید؟ نه، موقعی که آخرین کات در صحنه فیلمبرداری داده می‌شود و عازم خانه می‌شوم، نقش را همان جا می‌گذارم. خوشبختانه از این عادت‌ها ندارم و بعد از پایان کار نقش همراهم نمی‌ماند. ▪ تا به حال برای مشاوره فقط به یک روان‌شناس مراجعه کرده‌اید؟ نه، این ششمین روان‌شناسی است که برای مشاوره نزدش می‌روم. با او راحت و دوست هستم. یکی از دوستانم ایشان را به من معرفی کرد و خیلی از بازیگران به این روان‌شناس که تخصصش روان‌شناسی هنرمندان است، مراجعه می‌کنند. ▪ به‌نظر شما چرا برخی مردم تصور می‌کنند آدمی که به روان‌پزشک یا روان‌شناس مراجعه می‌کند، مشکل ناهنجاری دارد؟ علت اصلی‌اش کم‌بودن اطلاعات مردم در مورد روان‌پزشکی و روان‌شناسی است به همین دلیل اگر به بعضی‌ها بگویید به دکتر روانپزشک یا روان‌شناس نیاز داری، بلافاصله می‌گویند مگر من دیوانه‌ام؟ ▪ مراجعه به روان‌پزشک در زندگی شخصی و حرفه‌ای‌تان چه تاثیری داشته است؟ روی من تاثیر آنچنانی نداشته است. گاهی انسان فقط احتیاج دارد با کسی حرف بزند و درددل کند. ▪ نمی‌شود این درددل را با نزدیکانتان یا همسرتان انجام بدهید؟ نه، بعضی حرف‌‌ها را نمی‌توان حتی به همسر زد. این درددل‌ها را باید با کسی در میان گذاشت که توصیه‌ای مفید و علمی بدهد و بگوید چه کنید یا نکنید. همه ما دوست و رفیق زیاد داریم و می‌توانیم با آنها درددل کنیم اما معلوم نیست راهنمایی‌های آنها درست و سودمند باشد. ▪ آیا تا حالا به بیماری سختی دچار شده‌اید؟ شکر خدا تا به حال بیماری سختی نداشته‌ام. فقط ۳ سال پیش پایم شکست. ▪ راز سلامت‌تان چیست؟ (با خنده) رازش این است که همه این بیماری‌ها مخفی شده‌اند تا ناگهان من را کله‌پا کنند! ▪ اهل رژیم غذایی هستید؟ نه، اهل رژیم نیستم. ▪ آیا جزو بازیگرانی هستید که باید سر صحنه فیلمبرداری برایشان غذای مخصوص بیاورند؟ راستش من کمی بدغذا هستم و مرغ و ماهی نمی‌خورم. روزی هم که قرارداد می‌بندم، معمولا می‌گویم چه غذاهایی نمی‌خورم تا به جایش برایم غذاهای دیگر تهیه شود. ▪ اهل آشپزی هستید؟ نه، به ندرت آشپزی می‌کنم. ▪ و چه غذایی درست می‌کنید؟ ماکارونی. ▪ در مواقعی که میهمان دارید، اهل کمک به همسرتان هستید؟ همیشه از همسرم می‌پرسم که کمک می‌خواهد یا نه. اگر بخواهد، کمکش می‌کنم و معمولا سالاد درست می‌کنم. گاهی هم هر دو می‌رویم سراغ کتاب «مستطاب آشپزی» نجف دریابندری و غذایی درست می‌کنیم. ▪ با رژیم‌های گیاهخواری میانه‌ای دارید؟ نه. اهل گیاهخواری هم نیستم. غذا خوردن باید توام با لذت باشد. ▪ شما هم مثل بعضی از همکارانتان به کار رستوران‌داری علاقه دارید؟ نه، ترجیح می‌دهم اگر قرار باشد شغل دومی داشته باشم، یک مغازه اسباب‌بازی فروشی داشته باشم. یکی از علاقه‌ها و سرگرمی‌هایم اسباب‌بازی خریدن است. الان مدتی است که کلکسیون یویو جمع‌ می‌کنم. ▪ پس بچه‌های اقوامتان کلی با این اسباب‌بازی‌ها بازی می‌کنند. در اقواممان بچه کوچک نداریم اما با «کاوه» پسر «بهنام تشکر» دمخور هستم و وقتی همدیگر را می‌بینیم، با هم همبازی می‌شویم.