[div]به گزارش ایسنا، جعبه کوچک صدا امسال در حالی هشتادمین سالروز تولد خود را جشن میگیرد که اغلب مردم به اجبار خانهنشین شده و هیچ چیزی در کشور و البته در دنیا شرایط عادی ندارد.[/div]
[div]رادیو هشتادساله ایران در این سالها صداها و آواهای بسیاری را به خود شنیده و میزبان صدای دلنشین هنرمندان زیادی بوده است؛ از صداهای آرام گرفته تا صداهای خشدار و خشنی که هر کدام به نوعی برای شنوندهها جذاب و خاطرهساز بودهاند.[/div]
[div]خبرنگار ایسنا به مناسبت تولد هشتادسالگی رادیو در ایران، با چند نفر از هنرمندان خوشصدای رادیو به گفتوگو نشسته و احوال آنها را در این روزهای کرونایی جویا شده است.[/div]
[div]در ادامه این گفتوگوها را میخوانید:[/div]
[div]۸۰ سال زمان کمی نیست![/div]
[div]رضا عمرانی، صدابازیگر از فراز و نشیبهایی که رادیو در این ۸۰ سال تجربه کرده و اتفاقات گوناگونی گفت که کم از شرایط امروز نداشتهاند.[/div]
[div]او اظهار کرد: ۸۰ سال زمان کمی نیست. در این سالها کشور ما وقایع بسیاری را پشت سر گذاشته است؛ از جنگ جهانی گرفته تا جنگ خودمان و مسائل بینالمللی که تاثیرگذار بودهاند.[/div]
[div]عمرانی رسالت خطیر رادیو را سکوت نکردن در شرایط بحرانی عنوان کرد و گفت: رادیو رسانهای است که متکی به صداست و با سکوت میانهای ندارد، بنابراین همیشه فعال بوده است. رادیو از زمان تاسیسش در سال ۱۳۱۹ تا زمان حال همیشه رفیق و همراه مردم بوده است.[/div]
[div]او درباره وظیفه هنرمندان در این شرایط گفت: هنرمند با هر ابزار و هنری که در دست دارد میتواند امیدبخش باشد و وظیفه ابدیاش باز کردن پنجرههایی به سوی امید است.[/div]
[div]این گوینده این روزها مشغول ضبط کتابهای صوتی است. عمرانی خیلی از آثارش را با تخفیف بالای ۵۰درصد و خیلیها را رایگان در اختیار علاقهمندان قرار داده است تا اینگونه مخاطبانش را به مطالعه و گوش کردن به کتابهای صوتی مخصوصا در این روزها تشویق کند.[/div]
[div]رادیوییها کمتر شناخته میشوند اما با عشق کار میکنند[/div]
[div]نگین خواجهنصیر، گوینده از ضرورت حضور پررنگتر رادیو در این روزها در کنار مردم گفت و بیان کرد: همانطور که در این روزهای کرونایی در کنار مردم بودیم و کارمان را انجام دادیم الان هم مردم از ما انتظار دارند تولد هشتادسالگی رادیو را جشن بگیریم و ما باید مجازی هم شده این روز را جشن بگیریم.[/div]
[div]خواجهنصیر با اشاره به اینکه هنرمندان اولین گروهی بودند که ویروس کرونا کارشان را متوقف کرد، اظهار کرد: طول میکشد تا برای فعالیتهای فرهنگی شرایط به حالت عادی برگردد، اما هنرمندان سعی کردهاند در این روزها با مردم همراه باشند و هر کس در هر رشته و زمینهای که فعالیت داشته است سعی کرده تا کارش را ادامه دهد.[/div]
[div]این گوینده رادیو با بیان اینکه تمام روزهای قرنطینه سر کار حضور داشته و کارش را متوقف نکرده است گفت: کار کردن در این شرایط سخت است، اما خود من به خاطر عشق به کارم آمدهام و با وجود اینکه کار ما در فضای بسته و استودیو است، من از ۲۸ اسفند تا همین الان کارم را ادامه دادهام.[/div]
[div]او افزود: با توجه به اینکه مردم در قرنطینه و خانه هستند ما ویژهبرنامههای نوروز را تمدید کردیم و من هم صبح و هم شب برنامه زنده داشتم و در واقع کارم در این ایام بیشتر بود.[/div]
[div]خودم هم یادم نبود تولد رادیو است![/div]
[div]شهین نجفزاده، یکی دیگر از گویندههای رادیو گفت که حتی خودش هم فراموش کرده بوده امروز تولد رادیو است.[/div]
[div]او اظهار کرد: آنقدر ذهن همه ما درگیر کرونا و بیماری و مشکلات شده است که حتی خود من هم تولد رادیو را یادم نبود.[/div]
[div]این گوینده اضافه کرد که فقط تا ۲۲ اسفند در محل کارش حضور داشته و تا همین چند روز قبل که اجبارا دوباره به سر کار برگشته در قرنطینه کامل خانگی بوده است.[/div]
[div]نجفزاده در پاسخ به این سوال که در ایام خانهنشینی و قرنطینه خانگی چه کارهایی انجام داده است، خاطرنشان کرد: کارهای عقبافتادهام را انجام دادم و روی کتابهایی که قرار بود بعد از قرنطینه بخوانم، کار کردم.[/div]
[div]او افزود: قرنطینه فرصتی بود تا در کنار خانواده باشیم و کارهای عقبافتاده را انجام دهیم.[/div]
[div]نجفزاده در پاسخ به این سوال که نقش هنرمندان در این شرایط چیست و چه کاری میتوانند در حیطه هنری و شغلیشان انجام دهند، گفت: آگاهی دادن از طریق فضای مجازی وظیفه هنرمندان است و الان که با شما صحبت میکردم به ذهنم رسید که میتوانستم در این روزها داستانهای کوتاه و مطالب کوتاه بخوانم و روی اینترنت بگذارم تا علاقهمندان بتوانند استفاده کنند. این کار تا الان به ذهنم نرسیده بود و سعی میکنم انجامش دهم.[/div]