آفتاب

نمایش “کله‌پوک‌‌ها” یکی از آثار شاخص سایمون، نویسنده معاصر آمریکایی به کارگردانی فائزه رستگاری



کله پوک ها یک فابل کمیک است که در دهکده‌ای در اوکراین می‌گذرد. نفرینی دویست ساله دامن گیر این دهکده شده که تمام افراد آن، کله پوک شده اند. معلمی به دهکده می‌آید. او تنها بیست و چهار ساعت فرصت دارد که یا این نفرین را باطل کند یا فرار کند و گرنه.....

نمایش “کله ‌پوک‌‌ها” یکی از آثار شاخص نیل سایمون، نویسنده معاصر آمریکایی در حوزه طنز اجتماعی است که برای نخستین بار در دهه ۷۰ منتشر شد

ماجراهای کله پوک ها در روستایی دور افتاده در کشور اوکراین به نام «کولینچیکف» می‌گذرد: «در سال ۱۸۹۰ میلادی، لئون تولچینسکی، معلّم ۳۰ ساله به این دهکده وارد می‌شود و در می‌یابد که اهالی دچار نفرینی شده و کارهای خلاف عقل و وارونه انجام می‌دهند یا به عبارتی کله ‌پوک شده‌اند. او عاشق دختری از اهالی دهکده می‌شود و پس از اتفاقاتی متوجه می‌شود که تنها ۲۴ ساعت زمان دارد تا نفرین را باطل کند و گرنه خود نیز مانند اهالی دهکده کله‌پوک می‌شود ولی با دیدن دختر دکتر عاشقش می‌شود. »

در یک نگاه کلی باید اشاره کرد که «کله پوک‌ها» تفاوت بسیاری از منظر ساختاری با دیگر آثار سایمون دارد. در باقی آثار نمایشی این نویسنده آمریکایی رویدادها معمولا در محیط‌هایی بسته با تعداد شخصیت‌های اندک رخ می‌دهد؛ درحالی که نمایشنامه «کله پوک‌ها» فضایش یک روستاست و ۱۰ شخصیت دارد.

این نمایشنامه از آثار شاخص نیل سایمون نویسنده شاخص دوران معاصر است که علاوه بر داشتن موقعیت های کمیک و طنز کلامی -که از مشخصه های دیگر آثار او نیز به حساب می آید بیانگر داستان مردمانی است که خود خواسته دچار جهل و ناآگاهی شده اند. مفاهیمی عمیق از موضوعات اجتماعی که در قالبی کمدی بیان شده است.

نمایش

در این نمایش برزین مهر آبادی، محمد صادق سمیعی فر، شیدا زارع، زهرا دمیری، مرتضی سلمان پور، حمیده حقدل، زهرا حسین آبادی و عرفان قشقایی به عنوان بازیگر به ایفای نقش می پردازند که فائزه رستگاری آن را کارگردانی کرده است.

سبک کار نوعی تئاتر حرکتی بارویکردی مینیمال به نام پلتفورم تئاتر براساس آموزه‌های ژاک لوکوک است که به حداقل‌های نور، دکور، اکسسوار، دیالوگ و شخصیت‌ها کفایت می‌کند. یک گروه از بازیگران داستان را در یک محدوده یافضایی بسته مانند دایره نور یا سکو ... بدون خروج از صحنه با تبدیل‌های مکرر اشیا و مکان‌ها همزمان با روایت داستان اجرا می‌کنند. اغلب ماسکه شدن‌ها و دیزالوها بجز روایتگران اصلی نمایش تعمدی و هدف ایجاد یک نسخه جمع و جور از یک داستان نمایشی است.