ماموریت غیرممکن!

اگر کمی به خرافات اعتقاد داشته باشیم و پیشامدهای زندگی را بر اساس جبر تاریخی در نظر بگیریم، جام جهانی پیش رو احتمالا با یک تراژدی عمیق برای نویر و آلمان ها به پایان می رسد.

اگر کمی به خرافات اعتقاد داشته باشیم و پیشامدهای زندگی را بر اساس جبر تاریخی در نظر بگیریم، جام جهانی پیش رو احتمالا با یک تراژدی عمیق برای نویر و آلمان ها به پایان می رسد. نگاهی به وضعیت دروازه بانان قهرمان جام جهانی در دوره بعدی شرکت کردن شان، نشان می دهد که سندروم حذف در مرحله گروهی بیش از هر چیز دیگری سنگربانان موفق را تهدید می کند. سندرومی که باعث شد بارتز خوش یمن، بوفون افسانه ای و ایکر مقدس بعد از بالا بردن جام جهانی به عنوان قهرمان، در دوره بعد با سرافکندگی مسابقات را به مقصد خانه ترک کنند. جام جهانی ٢٠٠٢ را به یاد بیاوریم. جایی که فرانسه به عنوان قهرمان دوره پیش و همچنین قهرمان یورو٢٠٠٠ پا به مسابقات گذاشت. با خط حمله ای متشکل از بهترین گلزنان سه لیگ معتبر اروپا. با فابین بارتز، دروازه بانی که در دوره قبل تنها دو گل در تمام مسابقات دریافت کرده بود.
در گروهی که تیم های اروگوئه و دانمارک و سنگال حضور داشتند و به نظر نمی رسید بتوانند مشکلی برای خروس ها ایجاد کنند. روند مسابقات اما به عجیب ترین شکل ممکن پیش رفت. فرانسه بدون گل زده، با دو شکست و یک تساوی مجبور به ترک مسابقات شد. جام جهانی ٢٠١٠ هم وضعیت به همین منوال پیش رفت. بوفون با ایتالیا آمده بود تا افتخار باورنکردنی دوره پیش را این بار در آفریقای جنوبی تکرار کند. آتزوری اما وضعیت خوبی نداشت. در آستانه جام جهانی رفته بودند دوباره دست به دامان مارچلو لیپی شده بودند تا نجات شان بدهد. اما نه او، نه بوفون و نه سایر لاجوردی پوشان نتوانستند کاری از پیش ببرند و قهرمان دوره پیش در گروهی نه چندان دشوار با حضور تیم های اسلواکی، پاراگوئه و نیوزلند در جایگاه نازل چهارم قرار گرفت و مجبور به ترک آفریقای جنوبی شد. همان سالی که ماتادورها جام را توسط کاپیتان کاسیاس بالای سر بردند، اما هیچ کس فکرش را هم نمی کرد که بلایی که سر ایتالیا آمد در دوره بعد قرار است سر اسپانیا و کاسیاس بیاید. اسپانیا به عنوان مدافع عنوان قهرمانی پا به مسابقات جام جهانی ٢٠١٤ گذاشت. در گروهی که تیم های شیلی و هلند و استرالیا هم حضور داشتند.
اما سندروم حذف قهرمان دوره پیش یقه ماتادورها را هم چسبید. باخت پنج بر یک در بازی مقابل هلند کاخ آرزوهای کاسیاس برای فتح دوباره جام جهانی را در همان بازی اول فرو ریخت. اسپانیا در ادامه با دو گل بازی را به شیلی هم واگذار کرد تا با تنها یک پیروزی مقابل استرالیا لااقل در رده چهارم قرار نگیرد. جالب است بدانید کاسیاس هم مثل بارتز و بوفون در دوره ای که قهرمان شده بود، تنها دو گل از حریفان دریافت کرده بود. جام جهانی ٢٠١٨ نوبت نویر است. او در برزیل با مانشافت جام را بالای سر برد. در حالی که در طول مسابقات چهار بار دروازه اش باز شد. نویر بعد از مصدومیتی طولانی مدت به میادین بازگشته تا باز هم سنگربان شماره یک آلمان باشد. یواخیم لو هم تاکید کرده که با وجود دور بودن یک ساله نویر از مسابقات، باز هم او سنگربان شماره یک تیمش خواهد بود. نویر اگر بخواهد به تاریخ برگردد و اسیر بدبینی نشود، اگر می خواهد مدام به سرنوشت بارتز و بوفون و کاسیاس فکر نکند، باید برگردد به سال های خیلی دور. به جام جهانی ١٩٦٢.
جایی که برزیل به عنوان مدافع عنوان قهرمانی موفق شد برای دومین بار پیاپی فاتح جام شود. آن هم با یک دروازه بان ثابت. گیلمار فقید. تنها دروازه بانی که موفق شده دوبار فاتح جهان شود. هرچند بازی های دوستانه آلمان در چند وقت اخیر خیلی هواداران این تیم را دلگرم نمی کند، اما آلمان همیشه آلمان است. خیلی بعید به نظر می رسد که لو و شاگردانش نتوانند از گروهی که مکزیک و سوئد و کره جنوبی حضور دارند، صعود کنند. اما باید بپذیریم که هیچ کس هم فکر نمی کرد که فرانسه و ایتالیا و اسپانیا در دور گروهی حذف شوند. این ماموریت سخت نویر است. او که با وجود مصدومیت و دور بودن از میادین به رقیب آماده ای همچون ترشتگن ترجیح داده شده، باید نشان دهد که چرا اوست که باید آخرین نقطه امید تیمش باشد. باید ثابت کند که قدرت رهبری تیمش را دارد. باید ثابت کند که مربی اشتباه نکرده. از همه مهم تر باید به همه بقبولاند که آمار و ارقام فوتبال فقط به درد تاریخ نگاری می خورند و هیچ وقت قرار نیست کسی به خاطر شرایط مشابه به سرنوشت دیگری دچار شود. به قول فوتبالی ها هر دروازه بانی را توی دروازه خودش می گذارند!